فروم بچه های تولز

تصور کنید تعداد محصولات عرضهگاه اینترنتی شما از ۱۰ هزار به ۵۰۰ هزار محصول رشد پیدا کند. در چنین شرایطی، مدیریت گزارش‌ها بدون پیچیده ‌شدن فرایند ذخیره‌سازی و دسترسی به آن‌ها به یک چالش تبدیل می‌شود. پایگاه داده چطور می‌تواند بدون اینکه برنامه‌ها به محل دقیق ذخیره‌شدن هر داده روی دیسک وابسته باشند، این حجم از داده‌ها را مدیریت کند؟ اینجاست که ذخیره‌سازی منطقی (Logical Storage) اهمیت پیدا می‌کند. در این راهنما از بخش آموزش سرویس‌های میزبانی یاد می‌گیریم Logical Storage چیست، چگونه کار می‌کند و چه تفاوتی با Physical Storage دارد.

ذخیره‌سازی منطقی یا Logical Storage یک معماری هوشمندانه است که سیستم‌های پایگاه داده برای عبور از محدودیت‌های سخت‌افزاری به کار می‌گیرند. در این روش دیتابیس گزارش‌ها را در قالب واحدهای مجازی و منعطف مثل محدوده‌های تخصیص داده و فضاهای کلان ذخیره‌سازی طبقه‌بندی می‌کند. با این معماری نرم‌افزار دیتابیس هیچ کاری با سکتورهای فیزیکی یعنی همان کوچک‌ترین خانه‌های سخت‌افزاری روی دیسک ندارد و داده‌ها را مفصلا مستقل مدیریت می‌کند.

بزرگ‌ترین تاثیر این جداسازی در تجربه مدیریت سرور این است که شما می‌توانید بدون ایجاد کوچک‌ترین اختلال در فرایند دسترسی به سایت، سخت‌افزار سرور را ارتقا دهید یا دیسک‌ها را جابه‌جا کنید. دلیل این پایداری بسیار ساده است. نرم‌افزار شما فقط با آدرس‌های مجازی کار می‌کند و برای پیدا کردن موقعیت فیزیکی داده‌ها روی قطعات هارد، نیازی به دستکاری کدهای برنامه ندارید.

یک کتابخانه‌ بزرگ را تصور کنید که کتاب‌های آن روی قفسه‌های مختلف چیده شده‌اند. این قفسه‌ها فضای فیزیکی کتابخانه را تشکیل می‌دهند. اما برای پیدا کردن یک کتاب، نیازی نیست تک‌تک قفسه‌ها را بگردید. کافی است فهرست کتابخانه را ارزیابی کنید تا محل کتاب موردنظرتان را پیدا کنید.

این فهرست و دسته‌بندی کتاب‌ها، مانند ذخیره‌سازی منطقی عمل می‌کنند. اگر کتابخانه قفسه‌های خود را جابه‌جا کند یا قفسه‌های تازهی اضافه کند، همچنان می‌توانید با کمک فهرست، کتاب موردنظرتان را پیدا کنید. در پایگاه داده نیز ذخیره‌سازی منطقی همین نقش را دارد؛ داده‌ها را سازمان‌دهی می‌کند تا مدیریت و دسترسی به آن‌ها به محل فیزیکی ذخیره‌سازی وابسته نباشد.

فضای ابری چیست و چه کاربردهایی دارد؟ پاسخ را در مقاله زیر بخوانید:

فضای ابری چیست؟

Logical Storage در کسب‌وکارهایی کاربرد دارد که با حجم زیادی از داده سروکار دارند و نیازمند سازمان‌دهی بهتر، مدیریت آسان‌تر و انعطاف‌پذیری بیشتر در ذخیره‌سازی داده‌ها هستند. در ادامه، چند نمونه از این کاربردها را ارزیابی می‌کنیم:

در ارائهگاه‌های اینترنتی، تبیینات محصولات، کاربران و سفارش‌ها با سرعت‌های متفاوتی رشد پیدا می‌کنند. Logical Storage به سازمان‌دهی فضای ذخیره‌سازی این داده‌ها کمک می‌کند تا مدیریت هر بخش ساده‌تر باشد و بیشتر شدن حجم شرح یک بخش، لزوما به تغییر ساختار سایر بخش‌ها نیاز نداشته باشد.

بانک‌ها داده‌ها تراکنش‌های روزانه و سوابق مالی چندین سال گذشته را نگهداری می‌کنند. با استفاده از ساختارهای منطقی ذخیره‌سازی، می‌توان فضای مورد نیاز این داده‌ها را بهتر سازمان‌دهی و مدیریت کرد.

در نرم‌افزارهای سرویس‌محور (SaaS) که چندین مشتری از یک پایگاه داده یا زیرساخت ذخیره‌سازی مشترک استفاده می‌کنند، مدیریت فضای اختصاص‌یافته به هر مشتری اهمیت زیادی دارد. Logical Storage می‌تواند به سازمان‌دهی داده‌ها و مدیریت منابع ذخیره‌سازی کمک کند.

دانشگاه‌ها و سازمان‌های دولتی معمولا گزارش‌ها متنوعی درباره دانشجویان، کارکنان، امور مالی و خدمات خود نگهداری می‌کنند. Logical Storage به سازمان‌دهی این داده‌ها در ساختارهای مشخص کمک می‌کند تا مدیریت، تخصیص فضا و توسعه هر بخش آسان‌تر شود؛ حتی اگر داده‌ها در نهایت از زیرساخت فیزیکی مشترکی استفاده کنند.

با استفاده از فضای ابری (Cloud Storage) شما می‌توانید داده‌ها‌ متنی، صوتی، تصویری، فیلمیی و فایل‌های تحقیقاتی و برنامه‌نویسی با پسوندهای مختلف را ذخیره کنید. فضای ابری با امنیت بالا، مقیاس‌پذیری را تنها از پارس‌پک تهیه کنید:

Logical Storage مدیریت و سازمان‌دهی داده‌ها را ساده‌تر و انعطاف‌پذیرتر می‌کند. برخی از مزایا اصلی آن عبارتند از:

با وجود مزایای متعدد، استفاده از Logical Storage چالش‌هایی نیز دارد که باید در طراحی و مدیریت پایگاه داده در نظر گرفته شوند:

برای درک بهتر ساختار Logical Storage، لازم است با اجزای اصلی آن آشنا شویم. در ادامه، این اجزا را از کوچک‌ترین واحد تا بزرگ‌ترین، طبق معماری Oracle تحلیل می‌کنیم:

کوچک‌ترین واحد ذخیره‌سازی منطقی در Oracle است که داده‌ها در آن نگهداری می‌شوند. هر بلوک می‌تواند بخشی از گزارش‌ها یک یا چند ردیف جدول را در خود جای دهد.

مجموعه‌ای از بلوک‌های داده است که به‌صورت یکجا به یک ساختار ذخیره‌سازی اختصاص داده می‌شود.

از یک یا چند اکستنت تشکیل می‌شود و فضای مورد نیاز یک شیء پایگاه داده، مانند جدول یا ایندکس را تامین می‌کند.

یک واحد منطقی برای سازمان‌دهی فضای ذخیره‌سازی است که می‌تواند شامل چندین سگمنت باشد. جدول‌ها، ایندکس‌ها و سایر اشیای پایگاه داده از طریق این ساختار مدیریت می‌شوند.

در این دسته‌بندی، در بالاترین سطح قرار دارد و می‌تواند شامل چندین تیبل‌اسپیس باشد که در نهایت فضای ذخیره‌سازی داده‌ها را سازمان‌دهی می‌کنند.

پایگاه داده برای تبدیل جداول اطلاعاتی به فایل‌های فیزیکی روی هارد، یک مسیر سه‌مرحله‌ای را طی می‌کند:

به این ترتیب، Logical Storage این فرصت را فراهم می‌کند که دیتابیس بدون درگیری مستقیم با پیچیدگی‌های سخت‌افزاری، داده‌ها را مدیریت کند.

نکته:

این فرایند سه‌مرحله‌ای طبق معماری استاندارد Oracle بیان داده شده است تا درک مسیر حرکت داده‌ها برایتان ساده‌تر باشد. سایر دیتابیس‌ها مانند SQL Server یا PostgreSQL نیز دقیقا با همین منطق کار می‌کنند، اما نام‌گذاری ساختارهایی مثل Page به جای Block و نحوه تخصیص فضای آن‌ها متفاوت است.

Physical Storage به ساختارهای واقعی روی دیسک مثل فایل‌های داده و بلوک‌های سیستم‌عامل گفته می‌شود. درحالی‌که منظور از Logical Storage در واقع نگاه دیتابیس به همین فضاست. جدول زیر این تفاوت‌ها را تحلیل می‌کند:

Logical Storage و Physical Storage دو لایه مکمل هستند و هیچ‌کدام جایگزین دیگری نمی‌شود. Physical Storage فضای واقعی برای نگهداری داده‌ها را فراهم کرده و Logical Storage نحوه سازمان‌دهی و مدیریت این فضا را در پایگاه داده مشخص می‌کند. بدون ذخیره‌سازی فیزیکی، فرصت نگهداری داده‌ها وجود ندارد و بدون ساختارهای منطقی، مدیریت و دسترسی به داده‌ها در سطح پایگاه داده دشوارتر می‌شود. این دو لایه در کنار یکدیگر کار می‌کنند تا داده‌ها به‌صورت منظم ذخیره شوند و هنگام نیاز در اختیار برنامه‌ها قرار بگیرند.

در این راهنما تحلیل کردیم که پایگاه داده چگونه با کمک ساختارهای منطقی، داده‌ها را سازمان‌دهی می‌کند و بدون نیاز به تعیین مستقیم محل فیزیکی داده‌ها، قابلیت مدیریت و دسترسی به آن‌ها را فراهم می‌سازد. شناخت تفاوت ذخیره‌سازی منطقی و فیزیکی، درک بهتری از نحوه کارایی پایگاه داده و نیازهای زیرساختی آن به ما می‌دهد. اگر قصد توسعه کسب‌وکار آنلاین خود را دارید، می‌توانید با تحلیل خدمات هاست و سرور پارس‌پک، زیرساختی متناسب با نیازهای پروژه‌تان را انتخاب کنید.

حافظه منطقی همان Logical Storage است؛ روشی که پایگاه داده برای دسته‌بندی و تخصیص فضا به‌کار می‌برد. در این روش داده‌ها در قالب بلوک، اکستنت، سگمنت و تیبل‌اسپیس سازمان‌دهی می‌شوند و کاربر با محل واقعی نوشتن روی دیسک سروکار ندارد.

چون ساختار منطقی و فیزیکی از هم جدا هستند، می‌توان فضای فیزیکی را مدیریت کرد بدون آنکه دسترسی به ساختارهای منطقی تغییر کند.

تیبل‌اسپیس یک ظرف منطقی برای سگمنت‌هاست. جدول‌ها و ایندکس‌های مرتبط در یک تیبل‌اسپیس کنار هم گروه‌بندی می‌شوند.