تفاوت هاست و دامنه چیست؟ مقایسه با مثال ساده
تفاوت هاست و دامنه در وظیفه آنهاست: دامنه نام و نشانی سایت شما در اینترنت است؛ هاست فضای نگهداری فایلها و منابع لازم برای اجرای سایت را فراهم میکند. کاربران با واردکردن دامنه و با کمک DNS به سرویس میزبانی میرسند. این دو سرویس مستقلاند و میتوانید آنها را از شرکتهای متفاوت تهیه کنید.
فرض کنید میخواهید یک ارائهگاه اینترنتی راه بیندازید. ثبت نام ارائهگاه در اینترنت، بهتنهایی جایی برای نمایش محصولات و دریافت سفارش ایجاد نمیکند؛ همانطور که داشتن فضای میزبانی، نام دلخواه شما را ثبت نمیکند. شناخت نقش هرکدام کمک میکند بدانید چه چیزی بسفارش، چه چیزی را تمدید کنید و هنگام جابهجایی سایت کدام تنظیمات را تغییر دهید.
هاست یا میزبانی وب، سرویسی است که فایلهای سایت را نگهداری میکند و آنها را از طریق اینترنت در دسترس قرار میدهد. در یک سایت وردپرسی معمول، فایلهای وردپرس، قالب، افزونهها و تصویرها روی فضای میزبانی قرار میگیرند؛ دادههای مانند نوشتهها و تنظیمات هم در پایگاه داده ذخیره میشوند.
هاست فقط یک فضای خالی نیست. منابع پردازشی، حافظه و نرمافزارهای سرور هم در اجرای سایت نقش دارند. برای همین، دو پلن با فضای ذخیرهسازی یکسان لزوماً توانایی یکسانی در پاسخگویی به بازدیدکنندگان ندارند. فرصتاتی مانند ایمیل و بکاپ نیز به پلن انتخابی بستگی دارند. راهنمای میزبانی وب AWS همین ارتباط میان فضای ذخیرهسازی، منابع و خدمات میزبانی را تبیین میدهد.
برای آشنایی با انواع میزبانی و کاربرد هرکدام، مقاله هاست چیست را بخوانید.
دامنه یا دامین، نامی مانند example.com است که کاربران برای دسترسی به سایت به خاطر میسپارند. در این مثال، example نام انتخابی و .com پسوند است. ثبت دامنه به این معنا نیست که فایلهای سایت هم فضایی برای میزبانی پیدا کردهاند.
دامنه با آدرس مفصل یک صفحه یا URL یکسان نیست. در نشانی https://example.com/blog/، بخش example.com دامنه است؛ https پروتکل و /blog/ مسیر صفحه را مشخص میکنند. راهنمای نام دامنه Cloudflare این تفاوت را با مثال بیان میدهد.
اگر میخواهید نام، پسوند و زیردامنه را دقیقتر بشناسید، راهنمای دامنه چیست را مطالعه کنید.
برای درک تفاوت این دو، یک فروشرسانیگاه را تصور کنید:
این مثال یک تفاوت مهم با دنیای واقعی دارد: در اینترنت میتوانید محل میزبانی سایت را عوض کنید و همان دامنه قبلی را نگه دارید. کافی است سایت را درست منتقل کنید و تنظیمات اتصال دامنه را به مقصد بهروز تغییر دهید.
DNS یا سیستم نام دامنه، به پیداکردن مقصد یک نام اینترنتی کمک میکند. وقتی نشانی سایت را وارد میکنید، مرورگر برای برقراری ارتباط به دادهها مقصد نیاز دارد؛ این گزارشها میتواند از کش یا از طریق پرسوجوی DNS به دست بیاید. DNS محتوای سایت را جابهجا نمیکند؛ محتوای صفحه را سرویس وب تحویل میدهد. بیان سازوکار DNS در Cloudflare را میتوانید برای اطلاعات بیشتر ببینید.
در یک حالت ساده، بازشدن سایت این مراحل را دارد:
برای اتصال دامنه به هاست، معمولاً یکی از این دو روش را طبق راهنمای ارائهدهنده انجام میدهید:
دامنه باید در سرویس میزبانی هم برای سایت شما تعریف شده باشد. تغییر DNS بهتنهایی فایلها، دیتابیس یا ایمیلها را منتقل نمیکند. اگر نیمسرورها را عوض میکنید، رکوردهای سرویسهای دیگر مانند ایمیل را هم در مقصد حفظ کنید. اگر کنترلپنل شما سیپنل است، مراحل عملی را در آموزش اتصال دامنه به هاست در سیپنل دنبال کنید.
هزینه دامنه برای استفاده از نام است؛ هزینه هاست برای استفاده از منابع و خدمات میزبانی. به همین دلیل، تمدید یکی به معنی تمدید دیگری نیست؛ حتی اگر هر دو را از یک شرکت سفارشه باشید.
بها هاست به منابع، نوع میزبانی و تواناییات پلن بستگی دارد؛ بنابراین هنگام مقایسه سرویسها، علاوه بر مبلغ پرداختی، منابع پردازشی، فضای ذخیرهسازی و شرایط بکاپ را هم مرور کنید. بها دامنه هم با پسوند و نوع نام تغییر میکند. هنگام مقایسه گزینهها، نرخ تمدید را در کنار تخفیف تهیه اول ببینید و دوره پرداخت را یکسان در نظر بگیرید؛ مقایسه هزینه یک ماه هاست با یک سال دامنه خروجی روشنی نمیدهد.
اگر دامنه تمدید نشود، دسترسی از طریق آن و سرویسهای وابسته ممکن است مختل شود؛ اما این اتفاق بهخودیخود فایلهای هاست را حذف نمیکند. اگر هاست تمدید نشود، ارائهدهنده ممکن است سرویس را تعلیق و بعداً طبق شرایط خود دادهها را حذف کند؛ درحالیکه ثبت دامنه همچنان معتبر باشد. زمانبندی و فرصت بازیابی را باید از شرایط همان سرویس تحلیل کنید.
این انتخاب معمولاً «یکی از این دو» نیست. برای سایتی با نام اختصاصی خودتان، هم دامنه لازم دارید و هم بستری که سایت را میزبانی کند. بااینحال، زمان و شیوه تهیه آنها میتواند متفاوت باشد:
ترتیب تهیه این دو سرویس به آمادگی شما برای راهاندازی سایت بستگی دارد. هنگام انتخاب میزبانی، نوع سایت، منابع، شرایط بکاپ و پشتیبانی را در نظر بگیرید؛ فضای ذخیرهسازی بهتنهایی معیار کافی نیست.
خیر؛ میتوانید هاست را عوض کنید و دامنه سایت را نگه دارید. سه کار زیر با هم تفاوت دارند:
مثلاً اگر از هاست فعلی ارائهگاهتان راضی نیستید، لازم نیست نام ارائهگاه را هم تغییر دهید. ابتدا ادیشن سایت را در مقصد آماده و آزمایش کنید؛ سپس اتصال را تغییر دهید. هاست قبلی را تا اطمینان از انتقال جامع و هماهنگی دادههای نوین، مخصوصاً سفارشهای فروشرسانیگاه، حذف نکنید.
خیر. میتوانید دامنه را از یک شرکت و هاست را از شرکت دیگری تهیه کنید و از طریق تنظیمات DNS به هم متصل کنید. سفارش از یک مجموعه مدیریت حسابها را سادهتر میکند، اما یکسانبودن شرکتها شرط فنی راهاندازی سایت نیست.
بله؛ بعضی سرویسها زیردامنه یا نشانی پیشفرض در اختیارتان میگذارند. در این حالت دامنه اختصاصی خودتان را نخریداریهاید. دسترسی مستقیم با IP هم در بعضی تنظیمات ممکن است، اما برای همه سایتها، بهویژه میزبانی اشتراکی و HTTPS، قابل اتکا نیست.
ثبت دامنه بهتنهایی شامل هاست نیست. ممکن است یک شرکت بسته ترکیبی ارائه کند؛ باید قابلیتات، مدت اعتبار و هزینه تمدید هر بخش را مرور کنید. نمایش صفحه پیشفرض روی دامنه هم الزاماً به معنی داشتن هاست برای ساخت سایت دلخواه نیست.
بله، اگر پلن میزبانی اجازه دهد. چند دامنه میتوانند به یک سایت اشاره کنند یا برای سایتهای جداگانه به کار بروند. تعداد سایت مجاز، قابلیت افزودن دامنه و منابع پلن را مرور کنید؛ اینها لزوماً یک محدودیت مشترک ندارند.
خیر. پسوند دامنه محل سرور را تعیین نمیکند. از نظر فنی میتوان دامنه ir را به میزبانی خارج از ایران و دامنه com را به میزبانی داخل ایران متصل کرد؛ شرایط پذیرش دامنه در ارائهدهنده مقصد هم باید مرور شود.
خیر. پس از تهیه آنها باید محتوای سایت یا سیستم مدیریت محتوا را راهاندازی کنید، دامنه را متصل کنید و HTTPS، صفحات و نحوه عملکردهای اصلی را ارزیابی کنید. دامنه مسیر دسترسی و هاست بستر اجرای سایت را فراهم میکند؛ ساخت خود سایت مرحله دیگری است.
